Loop.

posted on 08 Jul 2017 21:21 by to3ykungz directory Lifestyle, Diary

เบื่อจิง ๆเบื่อฤดูฝน เด็ก ๆก็เคยชอบอยู่หรอก ฝนตก ไม่ต้องไปเรียน ได้เล่นฝน ไอ้นู่นไอ้นี่ แต่พอโตมาแล้ว ความคิดแบบนี้แม่ง ไม่มีเหลือในขมองซักนิด ก็จะอะไรเล่า ฝนตก รถติด ไปซื้อข้าวไม่ได้ เลิกงานก็กลับบ้านไม่ได้ มีร่มก็ไม่ช่วยห่าอะไร แม่งลมแรงยังกะพายุ นี่ยังไม่นับ วันที่พกร่มแล้วฝนไม่ตก รีบ ๆฝ่านไปซักที ถ้าเลือกได้ขอร้อน ๆดีกว่าฝนตก อากาศชื้น ๆแม่งอบอ้าวให้แม่งร้อนจนแห้งไปเลยยังดีกว่า ยิ่งช่วงนี้กุป่วยไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด งานกุเยอะ มันเป็นเวลาแห่งการแสดงฝีมือแล้วทำไมกุต้องมาป่วย กุไม่ยอมอยู่แล้ว ก็ไม่รู้นะว่าผู้ใหญ่เขามองยังไงแต่เอาเป็น กุไม่ยอมตายง่าย ๆแน่นอน ส่วนไอ้น้อง ๆรุ่นใหม่ที่ทำมาก่อน อาจจะเบื่อ อาจจะเซง มันเรื่องของมึงแล้ว อนาคตของแต่ละคน ก้คือพวกแกเลือกเอง พี่ไม่อาจปริปากสอน พูดมากก็จะว่าบ่นเอาได้ เสียใจด้วย พวกเอ็งยังเยาว์นัก เอามาต่อ ที่บอกว่าเป็นช่วงเวลาแสดงฝีมือ จิง ๆมันก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไร แค่สามารถทำงานได้ตามปกติ พร้อมกับไปทำงานที่ถูกอัดเพิ่มเข้ามาอย่างเช่นการออกไปดูสถานที่ทำงานด้านนอกจิง ๆ คือหน้าท่าเรือ หรือการประสานงานอื่น ๆนอกเหนือจากที่ผู้ใหญ่เขา guide เอาไว้ ยอมรับจิง ๆว่ารู้สึกไม่ค่อยดี เบียดเบียนเวลาส่วนตัวไปเยอะเหมือนกัน แต่กุทำได้แค่นี้แหละวะ 555 ก็เลือกแล้วว่าอยากทำงานแบบนี้ ก็คงต้องชอบไปโดยปริยาย ไม่มีข้อแม้อีกแล้วจิง ๆ

อ้อแล้วก็ครบอาทิตย์นึงหลังจากสอบวิชาความรู้ทั่วไปเพื่อเข้ารับราชการ กพ เป็นไงครับ เละตุ้มเปะสัส ก็โอเค มันคือมึงเลือกไง55555555555 ข้อสอบตารางก็รัวไปตามระเบียบ คิดไม่ทันหรอกโว้ย บอกตรง ๆมันยากและเปลี่ยนทุกปี ถ้ามันเอาข้อสอบแบบเดิมมาให้คงทำได้กันยกศูนย์สอบละ แต่ที่มันพีคคือ ปีนี้ข้อสอบส่วนอื่น ๆมันให้กุแบบนี้จิง ๆเหรอ จะบอกว่ายากมั้ย ก็ไม่น่า หรือจะบอกว่าง่าย ก็ยังไม่ง่าย โอเคมันจบไปแล้ว กุขอขอบคุณตัวกุเองที่สละเวลาอันมีคุณค่า นั่งดูติวเตอร์สอบวันละชั่วโมง กว่า ๆแล้วเข้านอน ไม่รู้แม่งช่วยอะไรได้ แต่ก็ผ่านไปแล้ว ด้วยดีทุกประการ ขอบคุณจิง ๆที่มาถึงตรงนี้ ในการสอบครั้งที่ 5 ไอ้สัส 5ครั้งแล้ว ตอนนี้เข้าช่วงครึ่งปีหลังของ ปี 2560 อายุเข้าสู่เลข 3แล้วมึงรีบ ๆหน่อย เดี๋ยวกลายเป็นไอ้งี่เง่าไร้ที่มั่นที่หมาย ซึ่งมันไม่ดีโว้ย

ส่วนไอ้เรื่องของเล่น เห้ยมันเป็นเรื่องเบสิคไปแล้ว55555 กุจะต่อตัวไหนทำอะไรทุกคนไม่ต้องรู้หรอกกกก กุขี้เกียจจะพรีเซนต์แล้ว เพราะกุไปดูเองกับตาแน่นอนที่ญี่ปุ่น เดี๋ยวปีนี้ไปอีก บุ้คตั๋ว+ห้องพัก ก็ที่เดิม สัส ไปไหนไม่ได้ไกลจิง 555 กุจำเป็นต้องมีพื้นที่แน่ชัดในการเดินทางไป-กลับ กุมีงานต้องทำต่อหลังจากไปเที่ยวกลับมา กุมีแม่ต้องกลับมาทะเลาะด้วยบางโอกาส ดังนั้นเรื่องเที่ยวกับเรื่องเพื่อนต่างชาติที่รวมตังกันให้กุไปซื้อของนี่จึงต้องชัดเจน นอกเส้นทางไม่ได้เลยจิง ๆเดี๋ยวซวย แล้วก็กลัวหลงเหมือนกัน แต่ไม่ไปเองแล้วเมื่อไหร่จะได้ไป งั้นก็ลุยนะปีนี้ ข้อให้ทุกอย่างโอเคเหมือนปีก่อน ไอ้ตม.มึงอย่าตรวจอย่าล้วงยันหำกุเลยขอร้อง เสียเวลาสัส แล้วปีนี้นั่งรถไฟไปลงโรงแรมนะ ไม่ต้องรอชัทเทิลบัส เสียเวลาอีห่า วันเสาร์เต็ม ๆวัน เที่ยวซะ แล้ววันอาทิตย์เราไปล่าสมบัติกัน ดูชีวิต วนไปวนมาแค่นี้ ก็นี่แหละ กุทำในส่วนของกุครบแล้ว อีกส่วนของอีกคนอยู่ไหน เมื่อไหร่ ไม่รู้ ก็ไม่ได้รีบร้อนจะหาแต่มีก็ดี ไม่มีก็ได้ เพราะกุก็ไม่ได้กระเป๋าหนัก ไม่ได้คารมดี ไม่ได้มีเวลาให้สม่ำเสมอเหมือนที่ผู้ชายคนอื่น ๆเขาทำ นี่แค่เรื่องตัวกุเองนะ มันยังยาวเยอะขนาดนี้ ยังดีที่กุรู้ตัวเองทำอะไรได้ เป็นอะไรได้ ถ้าขืนยุ่งเรื่องคนอื่นอีก ตายครับตาย เชื่อกุเถอะเกิดและโตมาจนป่านนี้กุไม่เคยเห็นคนขี้เสือกที่ไหนมีชีวิตดีจิง ๆซักคน ทีนี้เลิกเสือกเรื่องคนอื่นแล้วย้อนมองดูตัวเองนะ แล้วถามตัวเองซะว่า ทำอะไรเพื่อตัวเองให้ดีขึ้นบ้างหรือยัง ถ้ายังรีบทำนะ แล้วเจอกันใหม่วันที่กุว่างอยากพิมพ์ ๆ ^______^

 

edit @ 8 Jul 2017 21:39:52 by tO3y

in Half.

posted on 03 Jun 2017 22:42 by to3ykungz directory Lifestyle, Diary

คืนนี้แม่ไม่อยู่ บ้านเงียบ ๆเลยว่างนั่งคิดนู่นคิดนี่ได้เยอะแยะ เดินทางมาถึงครึ่งของครึ่งแล้วโว้ย ทำงานที่นี่ หมายถึงอะไรน่ะเหรอ ก็หมายถึงว่ามึงอยู่ได้ มึงทำได้ และมึงทำได้ดีด้วย55555 แม้จะอายุพุ่งไปสามแล้วก็ตามแต่ก็ยังเกาะกลุ่มกับเด็กยี่สิบกว่า ๆจนถึงเด็กจบใหม่ที่เพิ่งเข้ามาเริ่มงานได้ไม่ค่อยต่าง แต่ที่ต่างก็คือมีประสบการณ์มาบ้าง แค่นั้นเอง แต่ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องน่าสนใจเรื่องงานมันเอาไว้คุยตอนทำงาน อยู่บ้านไม่คุย ช่างแม่ง

ส่วนไอ้เรื่องของเล่น แหมะที่ย้อนไปดู entry เก่า ๆรูปกุมันไม่ขึ้นเลย กุไม่ตามแก้แล้วนะเว้ย- -* แล้วเดี๋ยวเดือนสิงหานี้ ก็จะได้เวลาติดปีกอีกครั้ง จะไปไหนก็ที่เดิม Makuhari Messe บ้านมึงอยู่นั่นไงเต้ย ปีนี้มีซัพพอร์ตเยอะ คงจ่ายแค่ค่าเดินทางกับที่พัก เรื่องกินอยู่ก็เดิม ๆกินง่าย กุตายยากอยู่แล้ว หน้าตาไปได้กับพวกไอ้ยุ่น จัดว่ากลมกลืน อดทนไว้นะ นี่เพิ่งเดือนมิถุนายน ใกล้แล้ว รออีกนิด ช่วงนี้ฝนเริ่มตกบ่อยด้วย กุยอมตากแดดดีกว่าโดนฝนนะ ไม่ค่อยจะแฮปปี้กับฝนตกเท่าไหร่เลย ฝนตกพ่นสีกันพลาก็ไม่ได้ แต่ว่าไป พูดเหมือนมึงจะพ่นแหละ นี่ไม่ได้พ่นมาหลายเดือนละ ไม่ว่างโว้ยยยยยยย ครั้นจะทำไอ้ตัวกระดาษ ก็ทำได้ แต่ก็ช้าลง เพราะต้องเรียนใช้ AI ตั้งแต่ลอกเส้น เมคเส้น จัดเลเยอร์ นึกว่าสนุกเหรอวะ แม่งยากชิบ เป็นไปได้อยากกลับไปเริ่มที่ซื้อปรินเตอร์เลเซอร์ตัวนึง อยากต่อตัวอะไรก็ปรินท์มาทำ ตอนนี้แม่งไม่ใช่และ55555555555555555 ไหนจะต้องทำนั่นทำนี่ ไหนจะทำให้สวย ไหนจะต้องคอยทำเฉยกับไอ้คนไทยที่มันเล่น ไอ้อันหลังนี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยนะ แค่แม่งอิจฉาอยากได้ตัวไฟล์ แล้วทำไปแดกดัน เนี่ยแหละสาเหตุที่ว่าทำไมกุไม่อยากคบเพื่อนอะไรที่ลงลึก ไม่ว่าจะเพื่อนโตกว่า เด็กกว่า หรือเท่ากัน ทำไมมันถึงมีความรู้สึกแบบนี้ได้ กุแม่งไม่เคยอยากได้ไอ้ตัวที่มึงมีเลย ให้ตายเถอะ ไอ้ที่กุมีก็เยอะพอละ แล้วแต่ละคนก็มีคล้าย ๆกัน กุก็ไม่เข้าใจจะมาอิจฉาทำเห้อะไร แล้วไอ้โรคที่แบบรู้จักกันไม่นานแต่มาแหย่มาแซวอะไรพิลึก ๆ ไม่รู้คนอื่นเขาเป็นยังไง แต่กุคนนึงอ่ะไม่เอาด้วย ไอ้มุกแซวกะลา ๆเนี่ย เก็บไว้เล่นกับคนที่มึงจะไปขอของเขาแล้วกัน จนปัจจุบันอันเฟรนด์แม่งไป เพราะรับไม่ได้กับพฤติกรรม แก่แต่ตัวมันคิดไม่ได้รึไงว่าไอ้ที่แม่งทำน่ะ ทุเรศ แต่มันไม่ใช่ธุระของกุนะที่จะไปบอกกล่าวว่าพี่มึงทำงั้นไม่ได้งี้ไม่ดี มึงต้องคิดเองแหละ ย้อนกลับไปที่ทำไมเราถึงไม่ค่อยเจริญด้านจิตใจ ก็เพราะแม่งมัวแต่มาอิจฉากันเอง ไอ้เรื่องอยากได้อยากมีมันไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้ว ตั้งแต่เครื่องมือกุครบ ปรินเตอร์ เครื่องตัด อุปกรณ์อื่น ๆ หรือกระดาษสีที่ต้อง import เข้ามา กุก็หามาด้วยตัวเองไม่เคยจะไปคิดอยากได้อะไรก็นานแล้วนะ ตอนแรกก็อยากจะคุยด้วยบ้างหรอก แต่พอนานวันสันดานแม่งชัด กุก็คงต้องคบเพื่อนต่างประเทศต่อไป เพราะคนในประเทศแม่งขี้อิจฉา ก็ดี หลีกทางให้พวกพี่คนเก่งละกัน ก็คงต้องบอกว่าเสียใจด้วยจริง ๆ สิ่งที่กุอยากเล่าอยากบอกกล่าวเกี่ยวกับเทคนิคพวกนี้ที่กุได้มา กุก็อุบไว้เล่นกับพวกต่างชาติอย่างเดิมดีกว่า กับคนไทยแม่งขี้อิจฉาดีนักมึงก็เล่นกันไปแค่นั้นแล้วกัน กุก็ลอยตัวล่ะ สบาย ๆ

วันนี้เมื่อปีที่แล้ว เพิ่งกลับมาจากใต้ นึกแล้วก็ยังสนุกอยากกลับไปอีกแต่ตอนนี้มันไม่ได้ละ มึงต้องทำงาน ต้องทำให้มากกว่าที่เคยทำได้ด้วย เพราะว่าเดี๋ยวควบรวมสามสายเรือแล้วมึงจะได้ไปหรือไม่อันนี้แหละ ตัดสินชี้เป็นชี้ตายเลยสัสเอ้ย ส่วนไอ้สอบกพน่ะนะ รู้สึกว่าหมดหวังยังไงแปลก ๆบุญมีแต่กรรมบังตลอดเลย เกิดมาโง่คณิตนี่มันแย่จิง ๆนึกเรื่องนี้ทีไรแล้วแค้นใจทำไมสอบตก ได้ 0 มาตลอดตั้งแต่มัธยมต้น เลวววว ก็อยากจะตั้งความหวังไว้ซักนิดว่าให้กุได้ลุ้นหน่อยเถอะ แล้วเจอกันวันสอบ ที่นี่อาจจะเงียบไปอีกพักใหญ่ ๆเพราะงานประจำที่ต้องทำ กับงานอดิเรกที่ต้องเล่นแม่งมาก่อนเรื่องบ่นบ้าบอในนี้เยอะ555จะหาโอกาสมาอัพบ่อย ๆอย่างน้อยมันก็ลับหูลับตาไม่น่ามีใครรู้จักมาเห็นหรืออ่านหรอก

 

edit @ 3 Jun 2017 23:08:13 by tO3y

Standing by

posted on 07 May 2017 08:10 by to3ykungz directory Lifestyle, Travel, Diary

เข้าสู่ช่วงกลางปีจนได้ กำลังจะผ่านไปอีกรอบแล้ว ไวชิบหาย ไวไปไหนนักหนา งานเยอะ ของเล่นเยอะ แต่เวลาน้อยมาก ทุกอย่างดูเร่งรีบ ไม่รู้อ่ะแม่งรีบจนรู้สึกเหนื่อย แต่หยุดไม่ได้ ต้องรีบจัดการให้จบทุกอย่างเลย นี่ขนาดวุ่นวายกับเรื่องตัวเองเท่านั้นนะเว้ย เดี๋ยวต้องเตรียมอ่านสอบอีกรอบ ไหนยังต้องทำงานออกมาไม่ให้ผิดพลาด ไอ้งานสายเรือบ้านี่ ถ้าเราทำงานผิดพลาด คนอื่นเดือดร้อนไปกับเรา แก่แล้วนะมึงเต้ย มีสติอีกซักนิด อย่าพลาด เดี๋ยวน้องมันฮาเรา 555 อายเด็กมันเถอะ ปีนี้ยังเหมือนเดิม จะทะลุกะลาออกไปญี่ปุ่นอีกรอบ ตอนนี้เก็บตัง ทำงานทำใจเดี๋ยวทุกอย่างจะดีเอง ช่วงนี้อากาศร้อน แล้วยังมีพายุฤดูร้อนด้วย ฝนตกเฉยสัส กุจะไปซื้อเสื้อผ้าก็ไม่ได้ไป แม่งเปียกเลอะ ทำได้แค่แวะดู GOTG vol2 แล้วก็กลับ บรรยากาศแม่งไม่น่าเดินซักนิดถ้าพื้นมันเปียก ๆ ลาก่อนสัส ไว้มาใหม่ตอนว่าง ๆ (ซึ่งยากมาก)

edit @ 7 May 2017 08:10:46 by tO3y

Summer.

posted on 25 Mar 2017 21:30 by to3ykungz directory Lifestyle, Diary

ทุกวันนี้แม่งร้อนชิบหาย ผลักดันอารมณ์ให้ประทุได้ทุกเรื่อง แต่ไม่ใช่แล้ว ไม่ใช่แบบเดิม ไม่ใช่การโมโหด่าโทษคนอื่น ไม่ใช่การเสือกเรื่องของคนอื่น เรื่องของคนอื่นก็คือเรื่องของคนอื่น เลิกเสือกนานและ รู้สึกว่าชีวิตสบายขึ้นเยอะกว่าแต่ก่อน เพราะมัวแต่สนใจเรื่องตัวเอง กะอีแค่เรื่องชีวิตเราเองนี่มันก็มากมาย และก็ยากพอละ เรื่องของคนอื่นน่ะเหรอ ช่างมึง 

พักนี้มีแต่เรื่องยุ่ง ๆของกรูเองงานแม่งเยอะชิบหาย ไม่ได้ต่อโมเดลเล่นหลายวันละ ไอ้ที่พีคที่สุดเห็นจะเป็นการถูกรวมกลุ่มพนักงานใหม่ ไปนั่งกินข้าวกับเมเนเจอร์ เหี้ยดีมั้ยล่ะ พนักงานใหม่สี่คน ไปนั่งกินข้าวกับเจ้านายสองคน เห้ย อันนี้มันเป็นประสบการณ์ใหม่เลยนะ ดีว่ารู้ล่วงหน้าว่าจะต้องไป จิง ๆแล้วมันก็เนื่องมาจากที่ทำงานใหม่นี่เขามีวิธีการประเมินบุคลิกกันแบบนี้รึไง อันที่จริงพยายามไม่คิดเยอะไปถึงประเด็นนั้น แต่กุก็ไม่เห็นว่าจะมีจุดประสงค์อะไรที่ต้องเรียกพนักงานใหม่ไปนั่งกินข้าวด้วย แต่พี่เขาก็บอกว่าไอ้พวกเก่า ๆนี่ก็เคยมาหมดแล้วล่ะ ไม่มีอะไร อ้าวแต่กรูไม่เคยนี่หว่า555555555555 ไม่ถนัดเท่าไหร่ไปนั่งกินข้าวกับผู้ใหญ่แบบนี้ ปกติก็ไปกับน้อง ๆหรือแม่แค่นี้ ไม่เคยไปกับคนอื่น แปลกดี ถ้าคิดในแง่ดีก็คือ ประหยัดตังกุละกันนะ มื้อนั้น ถ้าแง่ร้ายหน่อย ๆก็คงจะประเมินบุคลิกกุแหละ แต่กุสอบตกแน่นอน แต่งตัวขี้กาก เสื้อไม่ใส่เกง รองเท้าผ้าใบสเก้ตบอร์ด ผมเพ้าก็ไม่หวี คือไม่เหี้ยไรทั้งสิ้น กุบอกแล้วกุมาทำงาน ไม่สนใจหรอก แต่ว่านะ สถานการณ์แม่งกำลังจะ "บังคับ"

ไอ้ที่บอกว่าแม่งจะบังคับ คือไอ้พนักงานน้อง ๆมันยื่นหนังสือมาให้เล่มนึง ชื่อหนังสืออะไรแล้ววะ ทำงานไม่ถึงปีก็สำเร็จได้ อะไรนี่ กุก็ไม่ค่อยสนใจแต่เท่าที่อ่านไปอือมันก็ดีเหมือนกันว่ะ เหมือนได้ประเมินตัวเองว่ากุทำอะไรลงไปบ้าง ดีหรือแย่ บริษัทนี้อาจจะไม่ใช่ที่สุดท้าย แต่ไมมีเหตุผลอะไรที่จะทำไม่ดี ไอ้หนังสือเล่มนี้เปิดมุมมองแปลก ๆ เรื่องราวส่วนมากถูกถ่ายทอดจากผู้เขียนในแง่การวางตัว การดัดนิสัย เพื่อเข้าไปอยู่กับสังคมคนทำงานในบริษัทบ้าบออะไรก็แล้วแต่ช่างมึง มันให้แนวทางดีได้เยอะเหมือนกัน เริ่มตั้งแต่ตื่นนอนมา จนเลิกงานกลับบ้าน ไกด์ให้กุหมด บางส่วนของไกด์ที่ว่า กุก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันจะถูกตีความออกมาแบบนั้นแบบนี้ เช่นการตื่นแต่เช้า กุมีเวลาพอสมควรที่จะจัดการสรรพสิ่งต่าง ๆก่อนเวลาเริ่มงาน หรือจะเป็นการวางตัวกับเพื่อนร่วมงาน ทั้งหญิง ชาย รุ่นน้อง รุ่นพี่  แม้แต่เรื่องเล็กน้อยอย่างการใช้ห้องน้ำที่บริษัท ไอ่เหี้ยกุฮาดี แค่เข้าห้องน้ำบ่อย ๆคนพวกนี้ถูกมองว่าเป็นพวกขี้โกง อู้ 555 ประหลาดดี กุยังอ่านไม่จบ เดี๋ยวอ่านจบก็คงจะได้มุมมองอะไรแปลก ๆดีเยอะแน่ ๆ

แค่นี้ก่อนแล้วกัน นึกไรไม่ค่อยออก อากาศร้อน ๆงี้ วิ่งก็ไม่ได้วิ่ง แม่งร้อนชิบหาย อ้อ พ้นโค้งสุดท้ายและนะ 16เมษานี้ จะได้รู้ว่าผ่านโปรหรือไม่ แต่น่าจะผ่าน เพราะเป็นงานละ เขาคงไม่ปล่อยกุหลุดไปง่าย ๆไหนก็อีกปีกว่า ๆก็จะยุบบริษัทไปรวมกับสามสายเรืออีก อะไรสนุก ๆคงรออยู่อีกเยอะ แม่งมีทั้งสนุกและไม่สนุกเลยแหละ เอาไว้ถึงวเลาของเรา ก็คงจะรู้ชัดล่ะนะ

edit @ 25 Mar 2017 21:59:29 by tO3y

back log.

posted on 18 Feb 2017 23:23 by to3ykungz directory Lifestyle, Diary

นานมาก ๆ ไม่ว่างเข้ามาดูอะไรทั้งสิ้น จิง ๆก็เข้ามาดูได้แหละ แต่ไม่เข้าเพราะได้แต่ดู ไม่ได้พิมพ์อะไรเพิ่มเข้ามา ไม่ว่างขนาดนั้นและ-*- เห้ยแต่กุรู้สึกดี อย่างน้อยกุก็ยุ่งเพราะหมดเวลากับการทำงาน อย่างน้อยมีแดรกส์ หึหึ นับถือตอนนี้ กุก็เป็นตำแหน่งฝึกงานเข้าเดือนที่ 2ละก็ตามนั้น งานขนส่งทางทะเล เป็นเด็กเล่นเรือว่ะ ทำงานแข่งกับเวลาเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือโทรหาลูกค้าบ้า ๆบอ ๆด้วย แก้เอกสารหน่อยเดียวต้องวีน ก็ได้จ๊ะ คุณลูกค้า นั่นแหละ ๆ ผ่านมาช่วงนึงใหญ่ ๆละ ตั้งแต่มาอัพโพสคราวที่แล้ว ชีวิตค่อนข้างอยู่ตัว เห้ยกุทำอะไรได้มากขึ้น ได้วิ่ง วันละชั่วโมงในวันหยุด วันธรรมดาทำงานเต็มที่ เลิกงานกลับมานั่งหน้าคอม มา edit ไฟล์โมเดลกระดาษไว้เล่นกับเครื่องตัดสติ๊กเกอร์ที่ซื้อมาเมื่อ ปีก่อน คิดเอากว่าจะใช้เป็นได้ดังใจ แม่งล่อไปครึ่งปี ใช้แบบงู ๆปลา ๆอีกครึ่งปี โอ้ยยุ่งดี แต่ก็มีความสุข ไม่มีอะไรกระทำชำเราจิตใจกุมาก 555555 ฤดูหนาวกำลังจะพัดผ่านไปละ เป็นฤดูที่รู้สึกว่า สบายใจ สบายกาย ตื่นเช้าไปทำงานเจออากาศงี้แล้วรถติดก็พอทนนิดนึง เจออากาศร้อนนี่ไม่เล่นสัส สำหรับโปรเจคในปีนี้ แน่นอนว่าคงไม่ขออะไรมาก นอกจากทำงาน เก็บเงินไปเพลิน ๆแต่ปีนี้ต้องวางแผนให้ซับซ้อนขึ้นไป ไม่ใช่แค่วางกองตังไว้แล้วเก็บตามมีตามเกิด ข่าวแย่ ๆที่เกิดขึ้นในที่ทำงานใหม่คือ สายเรือ 3สาย จะผนวกรวมกันเป็นหนึ่งนั่นคือ NYK, K LINE และ MOL จะรวมตัวกันในเดือน7 ปี 2018 เอ้ายังไงก็อย่าเพิ่งรีบไป กุยังเรียนงานไม่ทันหมด มีเวลาอีกปีกว่า ๆเอง ยังไงซะ กุยังไม่ออกง่ายส่วนภารกิจอื่น ๆที่ยังไม่ลุล่วงก็คือการสอบ กพ ไอ้เหี้ยคราวก่อนแค้นใจ ขาดอีก 13แต้มเอง ปีนี้นะเต้ยนะ ตั้งใจอีกนิด เรื่องของคนอื่นช่างคนอื่น แต่เรื่องของกรู ต้องมาก่อน แต่จะว่างั้นก็ว่านะ เห็นแก่เล่น เก็บตังจะแรดไปญี่ปุ่นอีกซักรอบละกันปีนี้ แต่มันก็ยังอีกนานนะ ยังไงรีบเก็บเงินละกัน ต้นปีนี้โดนของใหญ่ไปละหลายรายการไอ้สัส แม่งตู้กระจกใส่โมเดลตอนแรกว่าจะเอาตู้เดียว แม่บอกเอา 2ไปเลย แถมออกตังเองงงงงงงงงงง อู้ย 5000บาท ลอยไปแล้ว ไหนจะออกรองเท้าใหม่ แล้วเสือกผิดเบอร์ นึกว่าจะยังใส่ได้อ่ะ 41 แต่เปล่าเลย ต้อง 42แล้ว ไม่ค่อยอยากใส่คู่ใหญ่ ๆนะรองเท้าเนี่ย คนแม่งเหยียบ 555 ไม่รู้กุผิดหรือคนเหยียบผิดไอสัส ช่างแม่งละกันกุต้องระวังตัวเองอยู่แล้วนี่ สำหรับวันสำคัญที่ผ่าน ๆไป ไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น กุแบบว่าไม่สนไม่แคร์และ ขนาดหนังเข้าอยากดูอย่างแอสแซซซิน ครีด เข้ากุยังไม่ไปดูเบย สัสเอ้ย แต่อ่านรีวิวแล้วบัดซบ ก็ถูกละที่ไม่ไป เอาล่ะ ๆก็คงต้องกลับไปทุ่มเทให้กับงานแล้วก็งานอดิเรกของเราต่อไป ผู้หญิงก็มองก็ส่องได้ กุมองเขาไง เขาไม่มองกุฮิฮิฮิ แล้วจะไปแคร์อะไรไม่มองก็ช่างแม่ง แต่กุชอบมองเหมือนเดิมขาวเนียน 555 เน้นว่าผู้หญิงจิงนะ ไม่ใช่ไอ้พวกตัวการ์ตูนเลอะเทอะสัส ไอ้ที่พูดถึงเรื่องนี้เพราะเริ่มรู้สึกได้ว่า คนแม่งมองเราเป็นตุ๊ดเป็นเกย์ไรมั้ยแบบนี้ เอา ๆกุบอกคนอื่นไม่ได้ทุกคนว่ากุเป็นอะไร เอาเป็นว่ากุรู้ตัวกุเองแล้วมันน่าจะพอแล้วมั้ง แค่ยังไม่มีแฟน ทำไมต้องเป็นล่ะไม่เห็นเกี่ยวเลย ว่ามั้ย

edit @ 18 Feb 2017 23:46:42 by tO3y