trip.

posted on 18 Jun 2016 16:27 by to3ykungz directory Lifestyle, Diary, Idea

ไม่ได้มาอัพตั้งสองสามเดือนเห็นจะได้ ตอนแรกจะมาอัพเมื่อต้นเดือนพฤษภาฯละ แต่ขี้เกียจ ก็เลยปล่อยแม่ง หลายวันที่ผ่านมาไม่ได้ไปไหนหรอก ทำงาน แล้วก็สถานการณ์ที่ทำงานมันแบบว่าไม่ค่อยจะดี เรื่องมันเริ่มจากย้อนไปหลายเดือนก่อน 6-7เดือนเห็นจะได้ ก็คือหลังจากผ่านโปรน่ะแหละ แล้วพี่เมเนเจอร์คนก่อนก็ลาออก ไปแบบไม่มีใครรู้ มารู้กันอีกทีอาทิตย์สุดท้าย พี่เขาแจ้งว่าออกแล้ว ไปทำงานอื่น เออดีจิงชีวิต ได้เจอเมเนเจอร์ดี ๆ พอได้ทำงานด้วยกันไม่นานก็ออก พอเมเนเจอร์คนใหม่นี่แม่งป้าชัด ๆ และกุเซงการมาของเธอทำให้งานแม่งเปลี่ยน การติดต่อกับออฟฟิศต่างประเทศกลายเป็นเรื่องยาก เพราะพี่คนเก่านั้นสนิทแนบแน่นติดต่อกันเสมอ แต่กับคนใหม่นี่ไม่ใช่ พอมีช่องว่างเกิดขึ้น แล้วงานที่มัน error ก็ไม่ทำให้เกิดผลดี บวกกับโครงการของบริษัทแม่ที่อเมริกา เขาจะเริ่มเเปิดสาขาใหม่ที่อินเดีย แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับที่เมืองไทยวะ เกิดแน่นอน การจ้างงาน จ้างคนไทยหนึ่งคน เท่ากับจ้างคนอินเดียสามคน ใครจะไม่เอาวะสัดดดด แล้วมันก็เริ่มขึ้น ก็โอเค take งานที่เราไปบ้าง (ตอนนี้คงเยอะแล้วมั้ง) จนในที่สุด น้อง ๆหลายคนที่ทำงานมาก่อน เริ่มลาออก สถานการณ์เปลี่ยน อีกหลาย ๆคนที่ทำงานมานาน ก็ร้อน ๆหนาว ๆกันไป บางทีก็ต้องนั่งคุยวิเคราะห์กันว่า แม่งจะทนอยู่หรือรอเขาจ้างออก 55555 ออกไปหลายคนละ ต่อไปก็ตากรูบ้าง จิง ๆการมีอยู่ของกรูเป็นเรื่องปกติ มีก็ได้ไม่มีก็ได้ ออกมาครั้งนี้ ไม่ได้ต้องการให้ใครรู้ แต่ก็มีคนรู้ก็ช่างมัน แต่กุจะออก แรงจูงใจที่ทำให้ลาออกเหรอ ไม่ยาก
1. กุชอบทำงานแข่งกับเวลา โอเคมึงเอาเวลากุไปหมด ไม่ว่ากัน
2. ทำโอที ก็ได้ไม่มีปัญหา แต่ก็ต้องมานะ ไม่มาก็เดี๋ยวทีมจะมองไม่ดี ก็กรูมีอายุแล้วอ่ะเห้ย จะให้น้อง ๆมันมาอย่างเดียวถูกต้องรึไง
3. ลาพักร้อน เห้ยอันนี้มีอัพเดท แสรดดด คนที่เข้ามาทำงานหลังปี 2014 ไม่สามารถลาพักร้อนยาว ๆได้ตามกฎ 60/40 คือแม่ง 6-7เดือนแรก ให้ลาเดือนละครึ่งวัน ส่วนปีหลังถึงจะได้ครบ 1วัน แล้ววันลากุ 4-6 วัน กุจะลายาวทำไงล่ะจ๊าาาาา ? สัส ลายาวอ่ะได้ แต่ทีมกรูล่ะ ขนาดกุลาวันเดียว ไม่ได้ทำงานให้ ออฟฟิศเมืองนอกก็ส่งเมล์มาตามงาน ก็เคยมาแล้ว
4. ก่อนลาออกเขามีให้ทำ exit interview มีอยู่ข้อนึงกุเขียนไปว่า please take care of your employees กุก็คิดแหละว่าเขียนน้อยไปมั้ง แล้วก็จิง เรียกกุไปถามว่ามคืออะไร ถามไปถามมา อธิบายพากุเลี้ยวไปประเด็นอื่น ทั้ง ๆที่เวลางานมีปัญหา แม่งเชื่อออฟฟิศนอกว่ากุผิดก่อนตลอด แต่ไม่เคยมาถามอะไรสต้าฟเลยว่าแม่งเกิดอะไรขึ้นวะ เสร็จแล้วก็เรียกไปอัดแบบไร้เหตุผล กุน่ะไม่ยอม แต่ไอ้คำว่าไม่ยอมของกุเนี่ยคือการนิ่งเฉย ไม่ยอมรับ สุดท้ายกุก็เลยเป็นคนที่ "มีก็ได้ ไม่มีก็ได้"

 

อันนี้ไม่เปิดไม่ได้ว่ะใบผ่านงานกรู ๆๆๆๆ


เหตุผลที่กุลาออกพอมั้ยแค่นี้ ถึงอยู่ต่อก็ไม่มีอะไรเติบโตแล้ว เป็นที่สำหรับฟาร์มตังอย่างเดียวจิง ๆแหละ เพราะใกล้บ้าน ข้าวก็หิ้วไปกิน กลับบ้านก็เดิน ไปก็เดิน ไม่เสียห่าอะไร ก็จัดไปละกัน ทำงานได้ปีนึง กุได้คอมใหม่ สามหมื่น เครื่องตัดสติ๊กเกอร์หมื่นแปด แล้วยังของเล่นอย่างอื่นอีก เยอะ ตังเก็บก็พอเหลือนะ แต่เดี๋ยวคงหมดเร็ว ๆนี้แหละสัสเอ้ย แล้ววันที่กุลาออกก็มาถึง ก่อนออกก็ดันทะลึ่งอยากจะไปรู้จักกับคนที่ทำงาน แต่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรา เอออออ แอดเฟสมันไป ห่าตอนแรกน้องที่ทำงานมันว่าเข้าหายากนะพี่ ไม่เชื่อพี่ลองดู ก็กลับมานั่งคิด ตอนนั้นยังไม่ได้ไปส่องดู ชิบหายไปส่องแล้วคือแม่งขายพวกอาหารเสริมออนไลน์ ไอ้ชิบหาย คุยแล้วก็ไม่ค่อยตอบด้วย เออกุก็คงไม่ค่อยดีมั้ง โอเคไม่เป็นไร ไม่ได้คุยอะไรกันต่อมาก พอวันที่ออกจิง คือวันที่ 18พค แม่งไอ้สัดต้องไปทำงานครึ่งวัน เที่ยงถึงจะเชิญ เป็นไปตามกฎ 60/40 ไง เป็นไงล่ะ งกดีมั้ยคุณเมเนเจอร์ และในที่สุดกุก็ลาออก แต่กรูไม่ได้ออกมาเปล่า ๆ ออกจากที่ทำงานเที่ยง สี่สิบห้า บ่ายโมงถึงบ้าน อาบน้ำ เก็บกระเป๋า นู่นนนนน ที่หมายกรู ปัตตานี ก็เก็บกระเป๋าอะไรมาถึงดอนเมืองตั้งแต่ สี่โมงครึ่ง นี่เป็นการบินครั้งแรกของกรู 555555 น่าตลก อยู่มาตั้งนานเพิ่งเคยขึ้นเครื่องบินเหรอวะ เออนี่แหละเพิ่งเคย boarding ตอน 18.50 ก็ไปทันอ่ะ แล้วก็บินตรงเวลาดี ส่วนใครที่มันเจอ bad experience นี่ก็คงต้องแก้ตาม case by case ล่ะ แต่กุบินตรง สบายไป

เทอมินัลพ่อกุเอง ไอ้ทหารขี้กลากนักใช้สูตรโกงม.ซี่ซี่

 

 

เออก่อนผ่านเทอมินัลก็จะต้องตรวจร่างกาย ถ้าพบอาวุธของมีคมหรืออะไรก็แล้วแต่จะไม่ให้ผ่านไป โอ้ย เสียคัตเตอร์ไปอันนึง พกไว้ในกระเป๋าจนชินไม่ได้เอาออก 5555 เสียค่าเครื่องบินไม่ว่ายังเสียค่าของใช้อีก ดีจิง ๆ ขึ้นครั้งแรกก็ได้เรื่องเลย

 

ปู๊น ๆ

บนเครื่องบินมองลงมาทุกอย่างมันเล็กจิ๋วไปหมด ตอนเครื่องกำลังจะขึ้นนี่อ่ะมองลงมาแล้วแบบ โอ้กุบินได้แล้วเย้ ใช้เวลาไม่นานนัก ประมาณ 20.40 ถึงสนามบินหาดใหญ่ อ้อออกเที่ยวหนนี้ ก็ตามแม่มานะ ไม่ได้มาคนเดียว แม่มาหาหมอ มาเอายาไปกิน ต้องมาเอาเองไง ฝากใครก็ไม่ได้ ก็จัดไปกรูมาแล้ว โอ่โอปักษ์ใต้บ้านเรา ชิบหาย กุไม่ได้มาใต้นานกว่า 20ปี มาครั้งสุดท้ายเมื่องานศพยายทวด ตอนปี 38 นู้นนนนนนนนน กุก็กิน เที่ยว นอน สบาย กินเยอะมาก กินมั่ง เที่ยวมั่ง นั่งรถข้ามจังหวัดนู้นที จังหวัดนี้ที เรื่อยเปื่อย ทั้งพัทลุง สงขลา ยะลา ตรัง นครศรีธรรมราช

ซาลัมมาเลกุม สวัสดีกุมีแม่ชีปัดระเบิด ล้อเล่น บ้านของเพื่อนแม่อยู่ตรงข้ามกับป่าไม้ปัตตานีพอดีเลย กลางเมือง ไม่มีปัญหา แต่ทุ่มกว่า ๆก็กลับบ้านปิดไฟแทบจะนอนกันหมดละ เหลือป้วนเปี้ยน ๆกันข้างนอกคือทหารทั้งนั้นแหละ

 

ไปยะลา ช่วงนั้น X-men Apocalypes เข้าพอดี ยังไงล่ะสัส อดดูไง กลับมากรุงเทพแล้วพอไปชะเง้อดูแม่งหลุดโรงไปหมดละ จบกัน

 

ตัดกลับมาตลาดสดเทศบาลปัตตานี เด็กพวกนี้ไม่ได้มีพิษภัยอะไรเลย แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมจะต้องมีเหตุการณ์อะไรแบบนี้เกิดขึ้นในพื้นที่จังหวัดแถวนี้ แต่มันก็เป็นเรื่องที่กุไม่เข้าใจอ่ะนะ ไม่ขอออกความเห็น มีแต่ภาพมุมที่มันดูแล้วขำ ๆ ยิ้ม ๆได้ก็น่าจะพอ

 

 

ณ ท่าเทียบเรือปัตตานี 55555555555555555 พื้นที่แถวนี้มีต่างด้าว มีพวกอิสลามเยอะมาก ไม่มีหมาครับ ไอ้สัสนั่งรถผ่านนั่นหมาหรืออะไรวะ แม่งร้องแอ้ะ ๆๆๆ ได้ยินแว่ว ๆ วิ่งไปดูใกล้ ๆอ้าวเหี้ยแม่งแกะนี่หว่า 55555 เหม็นสาบชิบ ไม่ใช่ว่ามันสกปรกหรืออะไรนะ แต่เขาปล่อยมันแบบนี้แหละ เจ้าของก็เป็นพวกอิสลาม เขาเลี้ยงหมา โดนหมาไม่ได้ น่าจะคล้าย ๆกับหมูมั้ง แกะพวกนี้ขนแม่งเหม็น แต่พอมันยาวมาก ๆจะถูกตัด โกน แล้วเอาขนมาทำความสะอาด เอาไปทำเป็นชุด เครื่องนุ่งห่ม เออมันเฟี้ยวจิง ไม่ได้มีแต่แกะนะ มีแพะด้วย แต่ไม่ได้ถ่ายมา เห้ยกุชอบแถวนี้จัง มีสัตว์แปลกให้ดู 555

 

ไอสัดกุฮา

หลังจากไปไหว้พี่น้องของยายที่เขาเปิดร้านขายยาอยู่ที่นี่แล้วก็ไปเดินวอล์คกิ้งสตรีท แหม่เดวนี้เขามีแบบนี้กันทุกจังหวัดหรือไงวะ ก็เหมือนเดิม กิน ๆเดิน ๆ มืดหน่อยก็เข้าที่พัก เช้ามาจะไปลุยกันต่อ

ถ้าเป็นเด็กกรุงเทพจะทำแบบนี้เป็นรึเปล่านะ หาเงินใช้แบบนี้ ไม่มีทางสินะ

 

เช้าละ ได้เวลาลุยต่อ กินไรเสร็จแล้วลุยเลย ถ้วยน้ำชาสมัยกรูเด็ก ๆเลยด้วยซ้ำนี่

 

กรูมาแล้วววววววว ปากเม็งงงงงง พายุเข้าพอดี ตอนที่ถ่าย 07.30 ตอนนี้ฟ้ามืดมาก ฝนแบบลมพัดแรง ๆ มองไปดูเกาะในภาพเหมือนคนนอนอ้าปากน่ะ แม่บอกว่าเกาะแถวนี้แหละช่วยรับพายุที่เข้าทางใต้เมื่อ 20-30ปีก่อน กรูยังไม่รู้เรื่องเลยสมัยนั้น555

 

คนนอนอ้าปาก พายุไปแล้ว กรูได้เที่ยวแน่นอนล่ะ

พายุพัดไปละ ฟ้าเปิด ๆ

 

08.30 ฟ้าเปิดแล้ววววววววววววว

 

ไม่ใช่คนที่ชอบถ่ายภาพอะไรนะ -*- อ่ะนี่เพื่อนแม่ คนรวยแห่งปัตตานี

 

ออกเลแล้วมึงงงงงงง กุฮาไอ้พวกเมาเรืออ้วกแตก มาถึงแล้วก็ไปดำน้ำครับ เช็ดเข้ เพิ่งเคยมา 5555 ไปนู่น เกาะกระดาน จะได้เข้าถ้ำมรกตอยู่ละ แต่น้ำสูง เข้าไม่ได้

 

น้ำแม่งเขียวมาก อย่าไปสนใจไอ้ตัวกลางภาพเลยนะ

 

ค่อนข้างน่าเสียดายที่ไม่ได้เข้าถ้ำมรกต วันนั้นน้ำสูง คลื่นแรง พาไปไม่ได้ เดวคลื่นซัด หัวโขกเพดานถ้ำ หัวแตก ไม่คุ้ม เอาเป็นว่าพลาดไปที่นึง แต่มันสนุกอีตอนนั่งรถออกไป เออ ก็มีทั้งต่างชาติทั้งน้องผู้หญิงอิสลาม ไอสัสฮา เมาเรือ อ้วกแตก ไอ้แก๊งเด็กผู้ชายแก๊งใหญ่ 4-6 คน นี่ตอนเรือยังไม่ออกเซลฟี่ ถ่ายรูปเล่นอย่างหล่อ พอเรือออกแล้วเมาเรือนอนตายคาที่หมดเลย อ้วกแตกอีกตะหาก 5555555555555 คนมาเลเซียก็เหมือนกัน มากัน 4คน แต่เมาเรือคนเดียว แล้วน้องอิสสามนี่ตลกสัด มากัน 8 หมอบไป 5 เมาเรือเหมือนกัน ส่วนที่ไม่เมาก็นะ คนอื่นลงเล่นน้ำดูประการังกันสนุกมาก แต่คนที่แม่งเมาเรือก็นอนบนเรือดมยาดมหมด 555 คือวันนั้นเป็นวันก่อนพายุเข้า โชคดีที่สุดตรงที่มาทันได้เล่น เพราะหลังจากวันนั้น พายุเข้า เรือออกไปไม่ได้ ที่ตรัง ก็แวะกินอะไรที่เคยกิน เที่ยวเดินตลาด ไปที่ ๆเคยจำได้สมัยเด็ก ๆ พอมาเห็นอีกหนนึง เห้ยแม่งเปลี่ยนไปหมดละ แต่ก็ดี ดูเจริญขึ้นมาก ๆอ่ะ ถ้าให้ไปอยู่ก็น่าอยู่นะ แต่จะทนไหวรึเปล่าอันนั้นอีกเรื่องนึงและ สองสัปดาห์ที่เที่ยวก็นั่งรถย้อนไปมา ระหว่างจังหวัด เพื่อนแม่อยู่ปัตตานี แต่ก็นั่งรถมาหาดใหญ่ มาตรัง มาพัทลุง ไปยะลา ไปเดินไปเที่ยว ข้ามไปห้างดิวตี้ฟรีของมาเลย์เซียห้างอะไรวะ the zon อะไรแม่งอ่ะ กรูก็ไม่ได้ซื้ออะไร นอกจากซ้อคแลต อู้ยแดรกกันสนุกเลย มีแต่ความแน่นพุงนะ ไม่มีสิวห่าอะไรนั่นหรอก ไอ้พวกที่ชอบบอก กินช้อคแลตมาก ๆสิวขึ้น ไม่เกี่ยวไอ้สัส กรูพิสูจน์แล้ว สิวกรูมีเท่าไหร่ แม่งก็เท่าเดิม ไม่มีเพิ่ม แต่ไปใต้หนนี้อาบน้ำบาดาล คันสัดตามข้อนิ้ว ตามผิวตัวนี่คันยิบ ๆแต่มันเรื่องเล็กโว้ย มาเที่ยวก็เอาให้หมด

 

มาแล้วไอสัส น้อง ๆอิสลาม ลงน้ำก็ไม่ถอดผ้าคลุมหัว ไม่รู้เคร่งอะไรแต่ช่างแม่ง กุฮา มาแปด หมอบไปห้า เมาเรือ ไอ้พวกเล่นน้ำก็ขึ้นมาตัวเปียก ๆนอนแม่งทั้งแบบนั้นแหละ เปลี่ยนชุดไรไม่ได้ 55555

 

กลับละ สนุกว่ะ ดูน้ำลด สูงมาก

 

จบจากวันไปดำน้ำเล่น ก็กลับปัตตานีอีกกกกกกกกกก คราวนี้ก็วนไปยะลาอีกรอบเหมือนกัน แวะไปทำนู่นทำนี่ แม่ไปหาหมอ ไปทำธุระเอายา เอาของอะไรก็ภายในสองอาทิตย์ที่ไปเที่ยวนี่แหละ นี่กรูก็ดองไว้นานมากนะ กว่าจะมาอัพ - -* กลับมาตั้งแต่วันที่ 2มิถุนายนและ ไปพัทลุงไปตรงทะเลน้อยก็เข้าไปกลางทะเลไม่ได้ เพราะน้ำลง แต่พายุจะเข้า เลยไม่ได้ลงไป ทำได้แค่เดินตัวขาว ๆให้คนแถวนั้นแม่งมอง แต่ตกใจมากตอนถ่ายรูป ทำไมมันขาวขนาดนั้นวะ ปกติไม่ค่อยสังเกตแต่ก็คงเพราะไม่ได้ออกแดดเลย ก็เป็นแบบนี้แหละช่างมันเถอะ 

อีจะร้องทำไม แม่เลือกของอยู่ 55555

 

ก๋วยจั๊บ แหม่กินปัตตานีไม่ได้ ต้องพุ่งมากินที่ยะลา --*-- กรูนั่งรถซะหายหิวเลย

 

ตลาดก็มีของแปลก ๆขายเยอะ แต่ส่วนมากที่แม่กับเพื่อนแม่ซื้อคือ เสื้อผ้า - - เยอะชิบหาย หนักด้วย ใครแบก กรูไง

 

ไมโลปั่น หร่อยกรูเลย

 

อันนี้กินที่ไหนวะลืม 55 ช่างแม่งแล้วกัน

 

กรูบอกแล้ว กรูมาไกลมาก สงขลา สะเดาแล้ว จะออกไปซื้อของที่มาเลเซีย

 

 

 

เทียบเรทแล้วไม่ขี้เหร่เลย 1ริงกิต = 8.5บาท น่าจะได้ วันนั้นแม่กับเพื่อนแม่ล่อไปสามพันได้- -* ซื้อมาเยอะอ่ะ ส่วนกรูหยิบมาเยอะ ก็แจกหมด เหลือที่บ้าน สามซองเองช้อคแลตอ่ะ แล้วก็แดกอย่างมันส์ ไม่แคร์ใคร55555 ที่ ๆไม่อยากไป ก็มีนะ ไปนครศรีธรรมราชเงี้ย แม่งไกลมาก แล้วเพื่อนแม่พาคนไปหาเพื่อนเขาอีกที บ้านก็เข้าไปกลางเขา ไม่ไหว คนแปลกหน้าเยอะ ไปนอนได้คืนนึง วันรุ่งขึ้นกรูกับแม่ กลับตรังเลย ให้เขาทำธุระกันไป ไม่ไหวอยู่ไม่ได้ 

 

ว่าไงทอลกีสสสสสสสส

 

ไอ้หมาห่านี่ เด้าขากุ

กลับมาตรังละ ที่สุดท้ายก่อนจะกลับกรุง

ดูดิ แม่งเงียบ น่าอยู่ถ้าชีวิตไม่คิดมาก มีอะไรครบแล้ว ก็น่าไปอยู่นะพูดถึง หางานอะไรทำสบาย ๆไม่ต้องมาบ้าบอในกรุงเทพ เพราะกุเหนื่อย ตอนนี้ต่อโมเดลกระดาษขายมั่ง หางานใหม่มั่ง เรื่อยเปื่อย เงินยังไม่หมดหรอก แต่ถ้ามันหมดแล้วจะมีปัญหา ก็คงต้องรีบหาแหละ

 

หันมาอีกทีจะต้องกลับแล้วเหรอวะ 555 แต่กลับก็ดีนะ งานโมเดลที่ค้างทำอยู่จะได้ทำให้เสร็จไป เพราะค้างนานสัด ๆ

 

ได้เวลากลับแล้ววววววว นั่นแม่ กับน้าแต่ยืนกันไกลเกิ๊น 555

 

ส่งท้าย สุดท้ายโพสนี้ขี้โม้เยอะชิบหาย เป็นคนชอบเที่ยวแล้วเงียบ ๆนิ่ง ๆ เรื่องกินก็เหมือนกัน ไม่ค่อยอวด ไม่มีโมเมนท์อะไรที่จะต้องบอกชาวโลกเลยว่ากุไปนี่มาาาาาาา ไปนั่นมา ต้องเช็คอิน น้อยมากเพราะอะไร เพราะแม่งไม่ใช่พี่น้องไม่ใช้ญาติกรู ทำไมกรูจะต้องบอก บางทีโพสไปแล้วก็อือ มาเที่ยวนะ ลาออกนะ ไอสัดแปลว่ามึงตังเยอะดิ ลาออกแล้วเที่ยวเนี่ย มันก็ดูไม่ค่อยดีอีก เอาเป็นว่า จะโพสจะโชว์อะไรก็เป็นขอบเขตของมันก็แล้วกัน ไม่รู้จะรีวิวห่าอะไรกันบนเน็ตนี่ - - บอกคนอื่นหมดแต่คนในครอบครัว กรูไม่เห็นแม่งจะเคยบอกเลยว่านี่ไปนี่มา ไปซื้ออะไรมา ใช้ตังเท่าไหร่ ไม่บอก แต่คนในเน็ต เสือกบอก แม่งมันแปลก ๆนะ 555 แต่ก็นั่นแหละ โซเชียลทำให้ทุกคนมีเวทีเป็นของตัวเอง อยากจะทำอะไร จะโชว์อะไร ทุกคนเท่ากัน อยากเอาตัวเองไปผูกไว้กับโซเชียลก็ทำ แต่กรูคงไม่อ่ะ คงโพสอัพไว้เท่านี้ ไม่มีความจำเป็นต้องรีวิวอะไรห่าเหวให้ใครรู้ กรูกินอร่อย แม่กรูอร่อย คนรู้จักกรูอร่อย จบ การเที่ยวครั้งนี้สนุกมาก กรูได้แขนดำ ๆกลับจากลงทะเลนิดหน่อย อย่างอื่นก็คงเป็นของกิน กับการขี้โม้โอ้อวดงานที่ทำหลังจากลาออกงาน ก็คือไอ้งานโมเดลกระดาษนี่แหละ เอาเป็นว่าเข้าตานะครับ ขายได้ตัวนึงหลายพัน เครื่องตัดก็ซื้อ ถ้าจะทำเป็นอาชีพเลยก็คงไม่มีใครว่าและ ถ้าย้อนไปสองสามปีก่อนนี่ว่ากรูเล่นอะไรเป็นเด็ก ตอนนี้มันไม่เด็กและ แม่งขายได้แพง 5555555555555555 อ้อ สิ่งหนึ่งที่เห็นและแปลกตา ต่างจังหวัดที่นี่เป็นพื้นที่การบุกตลาดมือถือที่ไม่สามารถสู้ในกรุงได้ ร้านมือถือเยอะมากกกกกกกกกก ปัตตานีนี่แม่งเปิดแทบจะติด ๆกัน พวกอิสลามอะไรพวกนี้เล่นมือถือแทบตลอดเวลา แต่บางคนก็ไม่รู้เรื่องนะเอาจิง ๆ ร้านขายของ ร้านข้าวอะไรพวกนี้ มี wifi ให้เล่นหมดเลย!!!!!!! อันนี้เป็นอีกพัฒนาการ โลกแห่งการเชื่อมต่อกลายเป็นปัจจัยที่หกไปแล้ว ปัจจัยที่ห้าคือโทรศัพท์ ไอสัสแม่งกรูพกไอโฟนสี่เอสเพิ่งไปเปลี่ยนแบตมา ถือมาสามปียังไม่มีตังเปลี่ยนเลย ช่างแม่งเถอะ ของพวกนี้ ดั้งเดิมก็แค่มีไว้ติดต่อสื่อสาร ไม่ได้แปลว่าต้องถือเล่นทั้งวัน ถ้าถือเล่นทั้งวันกรูไม่ได้ไอ้นี่หรอกเว้ย

 

ต้องบินไปซื้อที่ญี่ปุ่นเท่านั้น มีในงาน C3 hobby fair ที่ญี่ปุ่นปลายเดือนสิงหาคมนี้แหละ แน่นอน กรูไปอยู่แล้วววววววว พาสปอร์ตก็ทำแล้ว ตังก็พอมีเหลือ แน่นอนจะรออาราย รอตั่วถูกแล้วจองแล้วก็บินไปแม่งเลยยยยยยยยยยยยยย ไปแบบไม่รู้อะไรอีกแล้วเนี่ย เดวกรูต้องรีบจัดการให้หมด- -* หวังว่าจะได้งานใหม่เร็ว ๆนี้ ได้ใกล้บ้านก็ดี ไกลก็ได้แต่อย่ามาก เพราะเหนื่อย เอาไว้จะมาโพสใหม่

 

 

edit @ 18 Jun 2016 17:49:06 by tO3y

Comment

Comment:

Tweet