Departed...

posted on 10 Dec 2016 15:33 by to3ykungz directory Lifestyle, Travel, Diary

มาถึงตอนสุดท้ายของงานเที่ยวต่างแดนละ ช่วงเวลาที่หายไปถูกชดเชยด้วยสิ่งเหล่านี้ ตกงานไม่ว่า โอกาสยังพอมี

 

วันนี้จันทร์ 29สค เริ่มวันนี้ตีห้านิด ๆกุตกใจตื่นก่อนมือถือปลุกด้วยซ้ำอย่าช้า ๆจัดของแล้วอาบน้าม เออไอห่าเมื่อวานพอกลับเข้าห้องพบว่า พนงเข้ามาจัดห้อและะะะ เก็บผ้าเช็ดตัวของกรูไปด้วยยยย =___= เก็บไปทำพรือวะ555555 ว่าจะทวงคืนแต่คิดอีกทีช่างเถอะ กลับมาเช้านี้ก็อาบน้ามเร็วไวแต่งตัวกินของที่ซื้อไว้เมื่อคืน ทำทุกอย่างเสร็จจบภายในเวลา 06.40 ตรวจสอบทรัพย์สินและใบบุ๊คตั๋ว พาสปอร์ตครบแล้วดั้งนั้นต้องลาก่อนนาริตะ ยูซิตี้ ลงมาคืนกุญแจ รีเซปชั่นทักทายโอฮาโยะโกไซมัส กร๊าก คือกรูไม่ทวงผ้าเช็ดตัวและนะ555 เข้าใจว่าเอาไปซักและ คืนกุญแจแล้วก็ถามรีเซปชั่นซะเลยว่า the bus will ready in 7 right? รีเซปชั่นว่า yes กรูก็โอเคครับผมบายนะ ยังไม่ไปสัส รอรถแปป ยังไม่เจ็ดโมงดีโชเฟอร์มาละรถจอดหน้าโรงแรม เหมือนเดิมเช้าวันจันทร์เป็นใปตามพยากรณ์อากาศพายุเข้าวันนี้ เมื่อคืนฝนก็ตกมะไหร่งง เย็นสัส เช้านี้พอกุถึงสนามบินฝนหยุด เพื่อไรสัส กุอยากลองแดดที่ยุ่นแต่ก็ไม่มีให้ เอ้อ เจอแต่ฝนปาดโถ่ เช็คอินที่เคาน์เตอร์ n ดูเป็นช่องพิเศษไอสัสแต่ก็ไม่สนละ เพราะคนเยอะแถมพากันดั้มกล่องใหญ่มาเสี่ยงว่าจะต้องโหลดหรือแครี่ออนได้ บทสรุปคืออออ แครี่ออนนนน เย้วเย้5555 รอดจากการบุบสลายขณะโหลดใต้เครื่องครับ ยินดีด้วยพลพัฒน์ หลังจากนั้นก็ต้องผ่านด่านตรวจร่างกายก่อนไปห้องพักผู้โดยสารขาออก ตรงนี้โดนตรวจเป็นปกติแหละ อะไรที่เป็นโลหะ โดนหมด5555 จบ ก่อนจะถึงห้องพักมันก็มัร้าน duty free ก็จัดไปคุณยาย เอาไปอีก 2 กล่องคิตแคทครับ ของแม่งเริ่มเยอะละกรูไม่ไหว พอละลาก่อนญี่ปุ่นมีโอกาสจะมาอีกแน่นอย ตอนนี้เวลา 13.40 ถ้าอยู่ไทยก็คง 11.40 ทุกอย่ลงจะกลับเข้าภาวะปกติพรุ่งนี้ SEETOU NEXT MISSION เดี๋ยวกุต้องผ่านศุลกากร ดอนเมืองมาดูกันว่าแม่งจะอะไรกับกุมั่ง555 แล้วพบกัน งีบแปป

 

ช่วงเวลาสุดท้าย หมดแล้วจ้า 

คืนกุญแจแล้วขอถ่ายหน่อย ไม่ค่อยถ่ายรูปตัวเองไว้ แต่ในภาพนี่ก็ นน.พุ่งไปเยอะละ ไม่ไหว แย่มาก ไม่ยอมออกกำลังกาย

softmap เป็นร้านที่ดี มีส่วนลด เชิญกรูสมัครสมาชิก มรึงพูดอิงลิชได้กุดีใจ แต่อย่าบ่นเป็นนิฮง กุฟังไม่ออกกกกกกก

แล้วจะกลับมาครับ โรงแรมเฟี้ยว

กลับ ๆไอสัส ช่อง N แอร์อิเชี่ยใคร ๆก็บินได้

แครี่ออนไปเลยลูก

ห้องน้ำหมามั้ยล่ะมึง ไหนล่ะห้องน้ำคน

รีบเหรอสัส

อ้ะแหน่ ฮัลโหล ฟูจิซัง เสียใจด้วยไม่ได้ไปชมในแนวราบ ไม่มีเวลามากพอที่จะไปน่ะ 555

สวยมาก ๆ 

นอนแม่งละ เดินทางไกลไม่นอนก็แปลก ไม่ได้พกของเล่นอะไรมาก็นอนแหละดีแล้ว

กุหลับแปปเดียวมาโผล่เฉยเลย ไอเหี้ยนั่นมันฐานทัพกองกำลังฝ่ายโล้นชิตังเม โป้ง

เอาล่ะ จบ ผ่านศุลกากรไม่เสียอะไรแล้ว กลับบ้านเถิด

กุได้ของกลับมาไม่เยอะหรอก แต่กุได้ประสบการณ์น่ะ ทั้งการนั่งรถไฟ เดินทางคนเดียว ไปโน่นที ไปนี่ที ไปว่าวอิงลิชกับพวกยุ่น ทั้ง ๆที่เมืองไทย กุไม่เคยมีโอกาสได้พูดเลย ไม่ใช่ว่าอยากพูดนะ แต่กุชอบอยู่เงียบ ๆอ่ะดีแล้ว ยกเว้นว่าพวกจะเดินดิ่งมาถามกุเลยแบบนั้น โอเคก็พูดได้ แต่ไม่ใช่ว่าเก่งกาจ ทริปนี้ได้รับความร่วมมือจากหลาย ๆคน ต้องฝากขอบคุณเขาด้วย เขาแค่ advice มาส่วนกุก็ลองทำตามดูมันก็เวิร์ค ขอบคุณเพื่อนต่างชาติที่แนะนำสนามบิน ตอนแรกจะไปลงฮาเนดะ แต่ว่าดูแล้วค่าเครื่องแพงกว่าลงนาริตะ โอเคก็ลงที่นั่น ห้องพักก็จองแม่งใกล้ ๆสนามบิน ไปครั้งแรกมีใครอยากตกเครื่องวะ 555 ส่วนต่อมาบุกงาน C3 ถ้าไม่ใช่เพื่อนที่ญี่ปุ่นคงไม่น่าจะได้ไปง่าย ๆ ต้องขอบคุณเขาล่ะ ขอบคุณเพื่อนที่เมืองไทย มึงช่วยได้เยอะเรื่องนั่งรถไฟ เปลี่ยนรถไฟ ทำบัตร suica ซึ่งท้ายที่สุดกุก็ไม่ได้คุยกับเครื่อง กุไปขอทำหน้าเคาน์เตอร์ ไปว่าวอิงลิชใส่พนักงาน ง่ายกว่าที่คิดไว้เยอะ ขอบคุณสปอนเซอร์ที่ให้ตังมาห้าพัน ถึงไม่ได้เงินอี๊ เต้ยก็จะมานะ แต่ในเมื่ออี๊เห็นว่าเต้ยอยากมาจิง ๆ เต้ยก็มาละ ไอ้ดาบเลเซอร์ชมพู ๆนั่นก็เอามาฝากอี๊แหละ 555555555 แม่ไม่ยอมเอาไปให้แหะ ส่วนแม่ก็ได้เป๋าอะเนลโลไปใบนึง จิง ๆจะเอามากกว่า1ใบ แต่ดูคนมาเที่ยวด้วย มาครั้งแรกนะแม่ ไม่กล้าขนไรกลับมาเยอะเดี๋ยวแม่งล็อค5555555 จบทริปแล้ว ขอบคุณมาก ตั้งแต่ตกงานก็เที่ยวกระจาย ไปใต้กับแม่ กลับมายังไปญี่ปุ่นอีก โอ้ย เงินหมด แต่ว่าโชคร้ายไม่ได้มีเสมอไป

 

ข่าวดีช่วงปลายปีนี้ก็มาพอดี คือกุเริ่มสมัครงานแล้ว!!!! แล้วก็แน่นอน ตะปัดตุเป๋ไป ไอ้งานที่บริษัท รปภ นั่นก็ย้ายไปบางกรวย โอ้ยให้กุสองหมื่นกุก็ไม่ไป ไกลครับ ไม่ไหวอ่ะแล้วอีกอย่าง งานก็ลุ่ม ๆดอน ๆ รปภ คนไทยแม่งก็เลือกงาน ไอห่ามีปัญหาเยอะ ก็ลาทีนะ เมื่อวันที่ 2ธค เป็นวันที่รู้สึกว่า เห้ยปลายปีแล้วเหรอ มีอะไรแย่กว่านี้อีกมั้ย แย่ตรงที่ไปสมัครงานกี่ทีก็ไม่ได้ เขาว่าจะติดต่อกลับมานะ เออแม่งเงียบมาก จนกระทั่งวันดังกล่าว มันเป็นอะไรที่หมดหวังจิง ๆในเรื่องการหางานในเน็ต ไม่รู้ว่าโชคเข้าข้าง หรืออะไรก็แล้วแต่ มันมีเปิดรับสมัครงานตำแหน่งนึ่งในบริษัทเรือชื่อ NYK line ไอ้เราก็ไม่รอช้าส่งเรซูเม่ไปเลย ไม่อัพเดทอะไรแม่งละ เพิ่งอัพไปก่อนหน้านี้ประมาณ 3-4วัน ก็เอาวะ ลุยเลย กดส่งตอนเช้า พอตอนบ่ายมีโทรศัพท์เข้ามาบอกว่า จาก NYK line นะนัดให้เข้ามากรอกใบสมัคร โอ้ยแม่งกุต้องเอาให้ได้แล้ว งานใกล้บ้าน แถมได้ทำงานที่อยากจะทำซักที งานสายเรือขนส่ง ยากหน่อย แต่มีงานทำแน่นอน ทำไมมีเหตุผลอะไรจะไม่เอาล่ะวะ ก็ไปสมัครเลยวันรุ่งขึ้น คือช่วงต้นเดือนธันวา หยุดแม่งกระจาย ทั้งวันที่ 5 วันที่ 10 ทีนี้พอรุ่งขึ้นเพิ่งวันที่ 3 ก็ไปกรอกใบสมัคร ก็เรื่อยเปื่อยแหละนะ คิดไว้ในใจ เผื่อใจไว้แล้วถ้าไม่ได้ก็คือความสามารถมึงมัน น้อยไปนะเต้ย แต่ก็เอาใจสู้ ทำทั้งเทสกากบาท ทำเทส essay โหยไอสัดข้อสอบเขียน? มาอะไรตอนนี้ มันคิดไม่ออกเท่าไหร่หรอก แถมให้เขียนเป็นภาษาอังกฤษ กุจะไปเขียนได้ไง แต่ก็เขียนไปละ ไหน ๆก็ไหน ๆ เจ้าหน้าที่ hr บอกว่า เตรียมตัวนะคะ ตอนบ่ายถ้าไม่ได้ไปไหนจะนัดสอบสัมภาษณ์เลย กุก็หยุดแล้วนี่ วันนี้ก็วันนี้ แม่งรู้สึกว่าตัวเองดูโง่ลงวันนี้แหละ เพราะไปญี่ปุ่นพูดนู่นพูดนี่ได้ แต่คำแนะนำตัวเอง มึงยังต้องเปิดเน็ตดูว่ามันต้องลำดับพูดยังไง ประมาณไหน-*- โอ้ย นี่กุเลอะเทอะขนาดนี้เลยเหรอ พกตกบ่ายก็แลกบัตรขึ้นตึกมาอีกครั้ง การสัมภาษณ์ ภาษาไทย 70% ถามเรื่องชีวิตส่วนตัวทั้งนั้น คนสัมภาษณ์ก็ป้าเมเนเจอร์ สองคน กับพี่ HR อีกหนึ่งคน โอเคเขาค่อนข้างแปลกใจในสไตล์ชีวิตนะ ยังอยู่กับแม่ ทำงานอดิเรกแปลก ๆ มีเพื่อนต่างชาติ ไม่ค่อยสนใจอะไรเหมือนที่คนอื่นสนใจเช่น เที่ยว ช้อปปิ้ง กินข้าว ไม่เลย มึงมันมนุษย์ถ้ำแล้วไอ้เต้ย แต่ก็นั่นแหละ ส่วนสัมภาษณ์ภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ยากเย็นอย่างที่คิด ป้าแกว่าไหน ๆลองแนะนำตัวให้ฟังหน่อย ไอ้กรูก็ไหน ๆก็นั่งเปิดหาแล้ว เอาแม่งเลยว่าวเป็นอิงลิชไปสักพัก เขายิงคำถามว่า look at your salary requset its 15k baht is it enough for you? อะไรนี่แหละ ก็ได้แต่ตอบไปว่าใช่ มันพอนะครับ เพราะผมยังอยู่กับแม่ ไม่ได้มีภาระหนี้สินอื่น ๆ เรียนจบแล้วด้วย เงินที่ขอไปนั่นถือว่าสูงเหมือนกันสำหรับงานลักษณะนี้ เออ ในช่วงขณะสัมภาษณ์คือเท่าที่จะนึกย้อนไปได้ก็ไม่ได้เกร็งแล้ว ตอนแรกเข้าไปนึกว่าจะโดนอัดภาษาอังกฤษแต่ต้น เปล่าเลยเขาชวนคุยเรื่อย ๆแล้วค่อยเข้าประเด็นเกี่ยวกับงาน โอ้ยทำไมไม่รีบเจอกันนะ รู้สึกแย่กับตัวเองที่ไม่รู้จักรีบหาให้เจอ จบการสัมภาษณ์วันนั้น ค่อนข้างมั่นใจ 60-70% ว่าเออกุต้องได้ เพราะสิ่งที่ทำให้เขาเลือกกรูคือข้อสอบ essay กับท่าทีการพูดคุยในตอนสัมภาษณ์ มีอะไรจะสอบถามมั้ยคะ แน่นอนว่าไม่มีคับ นึกไม่ออก แล้วพี่จะติดต่อกลับไปนะ กุลงจากตึกไม่นาน รถเมล์กลับบ้านมาพอดี ตอนนั้นโทรศัพท์เข้าละ แต่กุไม่ได้ยิน เพิ่งเปลี่ยนจาก iphone4s มาเป็น xperia z5p ไอ้สัดมันสั่นเบากว่า 4s แต่ก็ถึงบ้านกุก็ต้องโทรย้อนเข้าไปอีกว่าพี่โทรมารึเปล่าคับ พี่ Hr NYK นั่นเอง เขาว่าเรามีใบผ่านงานที่เก่ามาใช่มั้ย ช่วยส่งมาทางเมล์หน่อย เอออออ มันยิ่งย้ำว่านี่แหละ กุต้องได้ที่นี่แหละนะ ซึ่งเขาก็ไม่ปล่อยให้กุรอนาน เพราะด้วยความที่กุอยากได้ กุก็ต้องไล่ตามผลสัมภาษณ์งานเอง ที่ผ่านมาไปสมัครพอจบแล้วก็ไม่ติดต่ออีกเลย ทั้ง ๆที่กุอยากเปลี่ยนงานจะแย่ ใช่แล้วกุก็โทรไปถามว่าพี่จะนัดให้ผมเข้าไปเขียนเรซูเม่เพิ่มวันไหนคับ เพราะที่นี่เขาจะอ่านใบสมัครภาษาอังกฤษแต่มันมีบางคอลัมน์กุดันเขียนไทยลงไป 555 พอโทรถามไปก็ได้รับข่าวดีว่า ยังไม่คอนเฟิร์มนะ แต่ผู้ใหญ๋จะเซ็นแล้ว คอยก่อน เดี๋ยวโทรมาบอกว่ารับหรือไม่ ได้ยินแบบนี้กุก็ยิ่งนับวันรอเลยคับ ที่บริษัทรปภ ก็จะไป ที่ใหม่ก็ทำท่าจะรับ ถ้ากุพลาดตรงนี้ รับรองว่าพี่เต้ยเราตกสวรรค์แน่นอนไอสัด แผนการจะไปเที่ยวญี่ปุ่นปีหน้าพับโครงการ ไอ้พวกของเล่นสรรเพเหระกุจับขายดะแน่นอน เพราะเงินเก็บหมดแล้วโว้ย กุเหลือตังในกระปุกที่ใส่แบ้งห้าสิบไว้แค่สองพัน นี่แหละเงินสุดท้ายของสุดท้ายแล้วนะ สิวที่หน้าก็จะหาหมอ ดูแม่งมีแต่งานเสียตัง 555 ชีวิต ข่าวดีบังเกิดขึ้นในวันที่ 6 โทรศัพท์จากที่ทำงานใหม่ ดังขึ้นบอกว่าคอนเฟิร์มว่ารับเต้ยเข้าทำงานนะคะ แล้วก็เข้ามารับใบส่งตัวไปตรวจร่างกาย ตรวจสุขภาพก่อนเข้าทำงานด้วย กรูก็โอเคคับไปจ้า 

อย่างด่วนที่สุด สังเกตุได้ว่า z5p กล้องแม่งเจ๋งกว่า 4s อีก อีดอก รู้แบบนี้เปลี่ยนนานละ แต่ z5p แม่งก็ออกมาได้ปีกว่าแล้วล่ะ แต่กุชอบทรงมันนะ แถมจอใหญ่ดี สบายแฮ

 

ตรวจร่างกายเสร็จวันนี้แล้วก็พัก ไปทำงาน ไปเคลียร์งานไปจัดการสิ่งที่เหลืออยู่ที่บริษัทรปภให้จบแล้วก็รอ 16ธค วันที่กุรอคอย555

 

รับแล้วววววววว บู๊วว สะใจ พลพัฒน์ มึงมีงานทำแล้วล่ะ ขอให้ตั้งใจนะ แผนเราไม่ล้ม ทีนี้กุก็จะได้เก็บตังไปเที่ยวอีก555

ปีนี้คงสิ้นแค่นี้ ดูแล้วก็กลับไปไม่มีเวลาว่างน่าจะดีกว่า มีเวลาเยอะแล้วก็เพ้อเจ้อสัส ได้งานช่วงนี้ถือเป็นโชคดีอย่างหนึ่ง

ขอบคุณที่ตั้งใจ ขอบคุณที่ให้โอกาส ขอบคุณความสามารถที่มี ขอบคุณจังหวะเวลาดี ๆที่เกิดขึ้น ไม่มีอะไรพิเศษไปกว่านี้แล้ว

 

edit @ 19 Dec 2016 21:05:49 by tO3y

Comment

Comment:

Tweet