in Half.

posted on 03 Jun 2017 22:42 by to3ykungz directory Lifestyle, Diary

คืนนี้แม่ไม่อยู่ บ้านเงียบ ๆเลยว่างนั่งคิดนู่นคิดนี่ได้เยอะแยะ เดินทางมาถึงครึ่งของครึ่งแล้วโว้ย ทำงานที่นี่ หมายถึงอะไรน่ะเหรอ ก็หมายถึงว่ามึงอยู่ได้ มึงทำได้ และมึงทำได้ดีด้วย55555 แม้จะอายุพุ่งไปสามแล้วก็ตามแต่ก็ยังเกาะกลุ่มกับเด็กยี่สิบกว่า ๆจนถึงเด็กจบใหม่ที่เพิ่งเข้ามาเริ่มงานได้ไม่ค่อยต่าง แต่ที่ต่างก็คือมีประสบการณ์มาบ้าง แค่นั้นเอง แต่ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องน่าสนใจเรื่องงานมันเอาไว้คุยตอนทำงาน อยู่บ้านไม่คุย ช่างแม่ง

ส่วนไอ้เรื่องของเล่น แหมะที่ย้อนไปดู entry เก่า ๆรูปกุมันไม่ขึ้นเลย กุไม่ตามแก้แล้วนะเว้ย- -* แล้วเดี๋ยวเดือนสิงหานี้ ก็จะได้เวลาติดปีกอีกครั้ง จะไปไหนก็ที่เดิม Makuhari Messe บ้านมึงอยู่นั่นไงเต้ย ปีนี้มีซัพพอร์ตเยอะ คงจ่ายแค่ค่าเดินทางกับที่พัก เรื่องกินอยู่ก็เดิม ๆกินง่าย กุตายยากอยู่แล้ว หน้าตาไปได้กับพวกไอ้ยุ่น จัดว่ากลมกลืน อดทนไว้นะ นี่เพิ่งเดือนมิถุนายน ใกล้แล้ว รออีกนิด ช่วงนี้ฝนเริ่มตกบ่อยด้วย กุยอมตากแดดดีกว่าโดนฝนนะ ไม่ค่อยจะแฮปปี้กับฝนตกเท่าไหร่เลย ฝนตกพ่นสีกันพลาก็ไม่ได้ แต่ว่าไป พูดเหมือนมึงจะพ่นแหละ นี่ไม่ได้พ่นมาหลายเดือนละ ไม่ว่างโว้ยยยยยยย ครั้นจะทำไอ้ตัวกระดาษ ก็ทำได้ แต่ก็ช้าลง เพราะต้องเรียนใช้ AI ตั้งแต่ลอกเส้น เมคเส้น จัดเลเยอร์ นึกว่าสนุกเหรอวะ แม่งยากชิบ เป็นไปได้อยากกลับไปเริ่มที่ซื้อปรินเตอร์เลเซอร์ตัวนึง อยากต่อตัวอะไรก็ปรินท์มาทำ ตอนนี้แม่งไม่ใช่และ55555555555555555 ไหนจะต้องทำนั่นทำนี่ ไหนจะทำให้สวย ไหนจะต้องคอยทำเฉยกับไอ้คนไทยที่มันเล่น ไอ้อันหลังนี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยนะ แค่แม่งอิจฉาอยากได้ตัวไฟล์ แล้วทำไปแดกดัน เนี่ยแหละสาเหตุที่ว่าทำไมกุไม่อยากคบเพื่อนอะไรที่ลงลึก ไม่ว่าจะเพื่อนโตกว่า เด็กกว่า หรือเท่ากัน ทำไมมันถึงมีความรู้สึกแบบนี้ได้ กุแม่งไม่เคยอยากได้ไอ้ตัวที่มึงมีเลย ให้ตายเถอะ ไอ้ที่กุมีก็เยอะพอละ แล้วแต่ละคนก็มีคล้าย ๆกัน กุก็ไม่เข้าใจจะมาอิจฉาทำเห้อะไร แล้วไอ้โรคที่แบบรู้จักกันไม่นานแต่มาแหย่มาแซวอะไรพิลึก ๆ ไม่รู้คนอื่นเขาเป็นยังไง แต่กุคนนึงอ่ะไม่เอาด้วย ไอ้มุกแซวกะลา ๆเนี่ย เก็บไว้เล่นกับคนที่มึงจะไปขอของเขาแล้วกัน จนปัจจุบันอันเฟรนด์แม่งไป เพราะรับไม่ได้กับพฤติกรรม แก่แต่ตัวมันคิดไม่ได้รึไงว่าไอ้ที่แม่งทำน่ะ ทุเรศ แต่มันไม่ใช่ธุระของกุนะที่จะไปบอกกล่าวว่าพี่มึงทำงั้นไม่ได้งี้ไม่ดี มึงต้องคิดเองแหละ ย้อนกลับไปที่ทำไมเราถึงไม่ค่อยเจริญด้านจิตใจ ก็เพราะแม่งมัวแต่มาอิจฉากันเอง ไอ้เรื่องอยากได้อยากมีมันไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้ว ตั้งแต่เครื่องมือกุครบ ปรินเตอร์ เครื่องตัด อุปกรณ์อื่น ๆ หรือกระดาษสีที่ต้อง import เข้ามา กุก็หามาด้วยตัวเองไม่เคยจะไปคิดอยากได้อะไรก็นานแล้วนะ ตอนแรกก็อยากจะคุยด้วยบ้างหรอก แต่พอนานวันสันดานแม่งชัด กุก็คงต้องคบเพื่อนต่างประเทศต่อไป เพราะคนในประเทศแม่งขี้อิจฉา ก็ดี หลีกทางให้พวกพี่คนเก่งละกัน ก็คงต้องบอกว่าเสียใจด้วยจริง ๆ สิ่งที่กุอยากเล่าอยากบอกกล่าวเกี่ยวกับเทคนิคพวกนี้ที่กุได้มา กุก็อุบไว้เล่นกับพวกต่างชาติอย่างเดิมดีกว่า กับคนไทยแม่งขี้อิจฉาดีนักมึงก็เล่นกันไปแค่นั้นแล้วกัน กุก็ลอยตัวล่ะ สบาย ๆ

วันนี้เมื่อปีที่แล้ว เพิ่งกลับมาจากใต้ นึกแล้วก็ยังสนุกอยากกลับไปอีกแต่ตอนนี้มันไม่ได้ละ มึงต้องทำงาน ต้องทำให้มากกว่าที่เคยทำได้ด้วย เพราะว่าเดี๋ยวควบรวมสามสายเรือแล้วมึงจะได้ไปหรือไม่อันนี้แหละ ตัดสินชี้เป็นชี้ตายเลยสัสเอ้ย ส่วนไอ้สอบกพน่ะนะ รู้สึกว่าหมดหวังยังไงแปลก ๆบุญมีแต่กรรมบังตลอดเลย เกิดมาโง่คณิตนี่มันแย่จิง ๆนึกเรื่องนี้ทีไรแล้วแค้นใจทำไมสอบตก ได้ 0 มาตลอดตั้งแต่มัธยมต้น เลวววว ก็อยากจะตั้งความหวังไว้ซักนิดว่าให้กุได้ลุ้นหน่อยเถอะ แล้วเจอกันวันสอบ ที่นี่อาจจะเงียบไปอีกพักใหญ่ ๆเพราะงานประจำที่ต้องทำ กับงานอดิเรกที่ต้องเล่นแม่งมาก่อนเรื่องบ่นบ้าบอในนี้เยอะ555จะหาโอกาสมาอัพบ่อย ๆอย่างน้อยมันก็ลับหูลับตาไม่น่ามีใครรู้จักมาเห็นหรืออ่านหรอก

 

edit @ 3 Jun 2017 23:08:13 by tO3y

Comment

Comment:

Tweet